Еден навидум безначаен момент ѝ го променил животот засекогаш. Откако ѝ се слошило по само едно испиено пиво, Кели Ган решила повторно да побара лекарска помош. Тоа што следувало било дијагноза што никогаш нема да ја заборави – рак на дојка, кој според лекарите растел во нејзиното тело речиси една деценија.
Нејзината приказна денес е предупредување до сите жени дека понекогаш интуицијата и упорноста можат да бидат пресудни, особено кога чувствуваат дека нешто не е во ред со нивното тело.
Со години ѝ велеле дека нема причина за загриженост
Кели уште во 2016 година напипала грутка во левата дојка. По прегледите, лекарите ѝ објасниле дека станува збор за хормонални промени поврзани со густо ткиво на дојките.
Четири години подоцна, мамографијата открила нова промена, овојпат во десната дојка. Биопсијата покажала дека израстокот е бениген, па Кели продолжила со редовни годишни контроли.
Дури и ултразвучниот преглед во април 2024 година покажал дека промената „најверојатно е безопасна“.
Но, вистината била сосема поинаква.
View this post on Instagram
Едно пиво открило сериозна болест
Неколку недели подоцна, додека престојувала во Белизе, Кели по само едно пиво почувствувала силна мачнина и почнала да повраќа.
Необичната реакција ја натерала повторно да побара лекарска помош. Таа се вратила во Вирџинија Бич, каде што дополнителните испитувања – ултразвук и магнетна резонанца – покажале дека има рак на дојка во прв стадиум.
По консултациите со лекарите, Кели донела одлука за двојна мастектомија.
Токму операцијата открила нешто што претходните прегледи не успеале да го покажат.
„Имав шест или седум тумори, а мислев дека има само една промена“
По интервенцијата, лекарите ѝ кажале дека донела правилна одлука.
„Ден по двојната мастектомија, докторот ми рече дека сум направила одличен избор. Ако се одлучев само за отстранување на еден дел од ткивото, ќе мораше повторно да ме оперираат, бидејќи во десната дојка имало шест или седум тумори“, раскажала Кели.
Според лекарите, со оглед на големината на туморите, болеста најверојатно се развивала околу десет години.
„Тоа значи дека проценката дека промената е веројатно бенигна била погрешна. Туморите растеле со години, биле поголеми и ги имало многу повеќе отколку што покажувале снимките“, рекла таа.
Борбата продолжува и по лекувањето
За среќа, ракот не се проширил на лимфните јазли, а лекарите процениле дека хемотерапијата нема да донесе доволна корист.
Бидејќи туморите биле зависни од естроген и прогестерон, Кели примала терапија за запирање на функцијата на јајниците, по што ѝ биле отстранети јајниците и јајцеводите. Денес зема тамоксифен.
Сепак, последиците од лекувањето не се лесни.
„Коските во лактите ме болат и при најмал допир. Заморот не е нешто што може едноставно да го преспиете. Тоа е длабок, внатрешен замор. Жените и онака тешко се справуваат со хормоналните промени, а јас не смеам да користам хормонска терапија или тестостерон. Морам едноставно да издржам“, открила таа.
View this post on Instagram
„Никогаш повторно не се чувствувате целосно безбедно“
Денес Кели оди на крвни анализи и онколошки контроли на секои три месеци. Иако болеста не се проширила, стравот од враќање никогаш целосно не исчезнал.
„Тоа што ракот не стигнал до лимфните јазли не значи дека некаде во телото нема клетка што мирува. Никогаш не сте целосно ослободени од стравот. Нема конечна линија, нема момент кога ќе кажете: ‘Заврши’. Тоа ве следи до крајот на животот“, признава таа.
По сопственото искуство, Кели ја основала заедницата Feniha Haus, која им дава поддршка на жените по дијагноза и лекување на рак.
Нејзината порака е едноставна, но важна:
Жените често се потценуваат со зборовите дека се само емотивни или дека хормоните им создаваат проблеми. Не мора секогаш да биде нешто сериозно, но ако чувствувате дека нешто во вашето тело не е како што треба – проверете. Барајте одговори и не откажувајте се.“
Видео: Инстаграм