Андријана Петковски: „Танцот е мојот јазик, а најголемото наследство се луѓето што ги создадов“

Некои луѓе не го избираат својот пат – тие едноставно се пронаоѓаат во него. За Андријана Петковски, танцот не е само професија, туку животен јазик, начин на изразување и трага што останува преку луѓето кои ги инспирирала.

Повеќе од две децении како балерина на Македонската опера и балет, 25 години посветени на педагогија и создавање нови генерации танчери, како и долгогодишна улога на интернационален судија на IDO, се сведоштво за посветеност, дисциплина и љубов кон уметноста.

За неа, најголемата победа никогаш не била само медалот или признанието, туку моментот кога ученикот ќе го надмине сопствениот страв, ќе поверува во себе и ќе стане подобар човек.

„Не јас го избрав танцот, туку тој мене“

Четврт век посветен на танцот. Што денес значи танцот за Вас?

Понекогаш велам дека не јас го избрав танцот, туку тој мене. Уште како дете, балетската сала стана мој втор дом, а сцената место каде што научив да сонувам, да паѓам и повторно да се исправувам.

Денес, по повеќе од две децении како балерина на Македонската опера и балет и 25 години посветени на создавање нови генерации танчери, можам да кажам дека танцот е мојот животен јазик.

Тој не е само професија, туку начин на кој размислувам, чувствувам и комуницирам со светот. Ако повторно би го живеела животот, без двоумење повторно би го избрала истиот пат.

Дисциплината како привилегија, а не како ограничување

Вашата професија бара исклучителна дисциплина. Дали со текот на времето таа станува товар или привилегија?

Балетот многу рано ве учи дека ништо вредно не доаѓа лесно. Зад секој момент што на сцената изгледа лесен и природен стојат години работа, откажувања, болка и огромна љубов.

Денес дисциплината не ја гледам како строгост, туку како привилегија. Благодарение на неа имав можност да ја изградам својата кариера, да ги танцувам улогите за кои сонував и истовремено да создадам генерации успешни танчери.

Таа ми покажа дека вистинската слобода доаѓа тогаш кога ќе научиш да бидеш доследен на себе.

Од сцената до педагогијата – една иста мисија

Во Вашата кариера постојано се преплетуваат сцената и педагогијата. Каков е односот меѓу тие два света?

Никогаш не сум ги доживувала како два различни света.

Како балерина научив преку движењето да раскажувам приказни. Како педагог научив како да му помогнам на некој друг да ја открие својата.

На сцената научив што значи одговорност кон уметноста, а работејќи со децата – што значи одговорност кон иднината. Верувам дека токму затоа едното без другото не би било целосно.

„Најголемата победа е кога ученикот ќе стане подобар од својот учител“

Што најмногу се обидувате да им пренесете на младите танчери?

Секогаш им велам дека медалите се прекрасни, но не се најважни.

Најважно е да изградат карактер, дисциплина, почит и љубов кон работата.

Во текот на овие години имав среќа да создадам европски и светски шампиони. Горда сум на секој нивен успех, но уште погорда сум кога ќе видам дека станале добри луѓе.

Најголемата победа на еден педагог не е кога ученикот ќе освои медал, туку кога ќе стане подобар од својот учител.

Семејството – местото каде што нема улоги и титули

Колку семејството е Вашето прибежиште?

Семејството е мојот мир.

Колку и да се големи сцените, аплаузите и натпреварите, дома секогаш се враќам како сопруга, мајка, ќерка и човек.

Таму нема улоги, титули и признанија. И токму затоа тоа е местото од кое повторно ја црпам силата за сè што следува.

Убавината е повеќе од совршена линија

Како ја дефинирате убавината денес?

Како балерина долго време верував дека убавината е совршена линија, беспрекорна техника и прецизност.

Денес знам дека вистинската убавина е многу подлабока. Таа е во достоинството, искреноста, човечноста и светлината што човек ја носи во себе.

На сцената публиката прво ќе ја забележи техниката, но секогаш ќе ја запомни душата.

Танцот низ очите на интернационален судија

Од 2014 година сте интернационален судија на IDO. Колку оваа улога го промени Вашиот поглед кон танцот?

Да се биде интернационален судија значи да се научи танцот да се гледа со поинакви очи.

Работејќи на најголемите европски и светски натпревари сфатив дека највредното нешто што може да го поседува еден танчер е сопствената автентичност.

Техниката може да се научи. Но оригиналноста и искрената емоција не можат да се одглумат.

Тоа е лекцијата што денес најмногу се трудам да им ја пренесам на моите ученици.

Европското првенство во балет и џез 2026 – празник на танцовата уметност

Што претставува овој значаен настан и што очекувате од него?

Европското првенство е многу повеќе од натпревар. Тоа е место каде што се среќаваат најдобрите танчери, педагози и кореографи од цела Европа.

Очекувам високо уметничко ниво, силна конкуренција и уште една можност достоинствено да ја претставиме Македонија.

Секој ваков настан е можност не само да се натпреваруваме, туку и да учиме, да растеме и да ја афирмираме танцовата уметност.

„Денес мојата мотивација се соништата на моите ученици“

По толку години, што останува Вашата најголема мотивација?

Пред многу години мојата мотивација беа моите соништа. Денес мојата мотивација се соништата на моите ученици.

Нема поголема среќа од тоа да ги видите како стојат на европски или светски подиум, знаејќи дека сте биле дел од нивниот пат.

Тогаш сфаќам дека сите часови во салата, сите жртви и сите откажувања имале смисла.

„Не оставаш трага со титулите, туку со луѓето што си ги инспирирал“

Ако треба со една мисла да го сумирате својот животен пат?

Верувам дека човек не остава трага со титулите што ги освоил, туку со луѓето што ги инспирирал.

Имав чест да танцувам големи улоги, да настапувам на бројни сцени, да бидам интернационален судија и да создадам европски и светски шампиони.

Но ако денес некој ме праша со што најмногу се гордеам, мојот одговор би бил едноставен:

Најголемото достигнување не е кариерата што ја изградив, туку луѓето што ги охрабрив да поверуваат во себе. Ако еден ден моето име се памети по љубовта кон уметноста, по знаењето што сум го пренела и по генерациите што ќе продолжат да создаваат, тогаш ќе знам дека мојот животен пат имал вистинска смисла.“

Текст: Убавина и здравје

Фото: приватна архива