Д-р Софија Пејкова открива како изгледа животот зад операционата сала…
Да се биде пластичен и реконструктивен хирург не значи само совршено да се владее со скалпелот. Тоа значи секојдневно да се носат одлуки што менуваат човечки животи, да се враќа надеж таму каде што исчезнала и да се остане смирен дури и кога секоја секунда е пресудна.
Д-р Софија Пејкова, специјалист по пластична и реконструктивна хирургија, е една од оние жени кои со својата работа ги поместуваат границите на медицината, но и на личната издржливост. Зад професионалниот успех стојат години учење, бројни предизвици и непоколеблива верба дека знаењето има вистинска вредност само кога се споделува.
Во разговор за „Убавина и здравје“, таа зборува за современата пластична хирургија, притисокот да се биде жена во традиционално машка професија, најемотивните моменти од својата кариера и животната филозофија што ѝ помага да остане цврсто на земја.
„Хирургијата не е само наука – таа враќа надеж“
За д-р Пејкова, реконструктивната хирургија одамна ја надминала рамката на класична медицинска интервенција.
„Хирургијата не е само точна наука и техничка умешност. Таа е можност на човекот да му се врати достоинството, функцијата и квалитетот на животот. Денес не зборуваме само за реконструкција на телото, туку и за враќање на надежта“, вели таа.
Како активен учесник на меѓународни медицински конгреси и едукативни програми, посебно ја истакнува важноста на континуираното образование и поддршката на младите лекари.
„Најголемата вредност на знаењето е кога ќе го пренесете понатаму. Само така медицината навистина напредува.“
Роботи, микрохирургија и медицина што ја менува иднината
Современата пластична хирургија, објаснува таа, доживува револуционерни промени.
Роботски асистирани операции, супермикрохирургија, регенеративна медицина и нови техники за реконструкција на периферните нерви денес овозможуваат резултати што до пред неколку години изгледале незамисливо.
„Целта повеќе не е само естетска или анатомска реконструкција. Денес зборуваме за враќање на функцијата, за подобар квалитет на живот и за зачувување на иднината на пациентот.“
„Најголемата битка беше со самата себе“
Иако професионалниот пат е исполнет со успеси, признава дека најголемите предизвици не биле во операционата сала.
„Кариерата ја започнав во средина во која сè уште постоеја бројни стереотипи. Имав чувство дека треба да вложам двојно повеќе труд за да добијам исто признание. Но, најголемата борба никогаш не беше со околината, туку со самата себе – да останам доследна на своите принципи и да не дозволам надворешните очекувања да ме дефинираат.“
Поврзани објави
Семејството – местото каде што се враќа силата
Професијата носи огромен стрес, но таа научила каде секогаш да ја пронајде рамнотежата.
„Моето семејство е мојот најголем извор на сила. Синот ме потсетува да гледам кон иднината со надеж, а сопругот е мојата најголема поддршка. Кога дома има љубов и разбирање, многу полесно се носите со сите професионални предизвици.“
Дополнителна мотивација, вели, се пациентите.
„Кога ќе видите човек кој повторно му се радува на животот по долг и тежок период, тогаш знаете зошто сте ја избрале оваа професија.“
Моментите што никогаш не се забораваат
Во медицината, најголемите награди не се признанијата, туку човечките приказни.
„Поглед исполнет со благодарност, прегратка по успешна реконструкција или порака од пациент кој повторно живее нормално… Тоа се моменти што засекогаш остануваат со вас. Кога жена по мастектомија повторно ќе се погледне во огледало со самодоверба или млад човек повторно ќе може да се движи без болка – тогаш сфаќате дека сте направиле вистинска разлика.“
ОДБЛИЗУ СО Д-Р СОФИЈА ПЕЈКОВА
Дали денешната жена е под преголем притисок?
„Не се обидувам да ги исполнувам туѓите стандарди. Се трудам да бидам верна на сопствените вредности. Не верувам во совршенство, туку во интегритет – во храброста да се живее според сопствените убедувања и во мирот што доаѓа кога ќе останете свои.“
Како наоѓате време за себе?
„Грижата за себе не е спротивност на професионалната посветеност – таа е нејзин предуслов. Не е важно колку време имаме, туку дали сме навистина присутни во моментот. Малите мигови на мир, благодарност и радост се тие што нè прават подобри и како професионалци и како луѓе.“
Што би ѝ порачале на помладата верзија од себе?
„Би ѝ рекла: ‘Не се плашиш залудно и не сонуваш залудно.’ Животот не го градат совршените избори, туку храброста секој ден повторно да избереш добрина, упорност и искреност.“
„Без оглед на професионалната динамика, секој ден правам свесен избор – да забележам, да почувствувам и да бидам тука. Не совршено, туку вистински.“
Текст: Убавина и здравје