Прекинувањето на доењето е еден од најемотивните и најисцрпувачки периоди за многу мајки, а искрената исповед на една жена на Reddit отвори лавина коментари и совети од родители кои поминале низ слична ситуација.
Мајката раскажала дека нејзиниот син, стар година и пол, сам престанал да цица од едната дојка, но другата и натаму ја бара, особено во текот на ноќта. Ситуацијата станала уште потешка бидејќи кај неа често се појавувале воспаленија, сува кожа, чешање и болки, а непроспиените ноќи дополнително ја исцрпувале.
Ако не му дадам да цица, вреска, се фрла и клоца. Живееме во зграда и веќе ми е срам од ноќната врева“, напишала таа.
Дополнителен проблем е што детето одбива адаптирано млеко поради алергија на млеко, а сопругот, и покрај сите обиди, не успева да го смири кога ќе се разбуди среде ноќ.
Ноќното будење е најтешкиот дел
Голем број мајки во коментарите признале дека токму ноќното доење е најголемиот предизвик при одвикнувањето.
Една корисничка споделила дека пристапила постепено:
Прво ги исфрлив дневните подои еден по еден, а потоа и ноќните. Две ноќи речиси и не спиевме, а третата ноќ првпат ја преспа цела.“
Таа додала дека децата на таа возраст најчесто внесуваат доволно храна во текот на денот и дека ноќното будење често е повеќе навика и потреба за утеха отколку вистински глад.
„Најпрво мора да пресечете во сопствената глава“
Многу мајки се согласиле дека клучот е во доследноста и цврстата одлука дека периодот на доење завршил.
Колку подолго чекате, толку потешко ќе биде. Прво пресечете во својата глава дека е готово, а потоа полесно ќе се справите и со детето“, напишала една жена.
Друга мајка признала дека процесот не бил воопшто лесен:
Мојот син плачеше три ноќи. Го нишав за да се смири, а потоа како никогаш да не цицал.“
Многумина советувале во текот на ноќните будења на детето да му се понуди вода, цуцла или гушкање наместо доење, но потенцирале дека родителите мора да останат упорни и да не попуштат по првото плачење.
Помошта од партнерот или бабата може многу да значи
Некои родители сметаат дека најтешкиот дел е токму тоа што детето ја поврзува мајката и доењето со чувство на сигурност и утеха, па понекогаш е полесно во првите ноќи детето да го смирува друга блиска личност.
Една корисничка го споделила своето искуство:
Мене многу ми помогна мајка ми. Немаше ефект јас да бидам покрај него бидејќи постојано ја бараше дојката. Кога некој друг беше со него, полесно прифаќаше вода и заспивање без цицање.“
Сепак, таа предупредила дека прекинувањето на доењето не значи автоматски и крај на ноќните будења.
Дали постои безболен начин?
Повеќето родители во дискусијата се согласиле дека целосно без стрес и солзи речиси и не е можно, особено кога детето е навикнато да заспива со доење.
Сепак, искуствата покажуваат дека многу деца по неколку тешки ноќи успеваат да прифатат нова рутина.
Стручњаците најчесто советуваат постепен пристап, многу трпение и доследност, но и мајката да внимава на сопственото здравје – особено ако доењето предизвикува болки, воспаленија и сериозна исцрпеност.
Затоа што, колку и да е важно доењето, еднакво е важна и мајката да биде здрава, одморена и психички стабилна.
Фото: Freepik
Поврзани објави