Некои истражувања покажуваат дека природните мириси и престојот во зелени средини можат позитивно да влијаат врз расположението и нивото на стрес. Токму затоа многу луѓе инстинктивно отвораат прозорец кога врне или излегуваат надвор за да го почувствуваат свежиот воздух.
Сите го знаеме тој момент – првите капки по долг топол период, мирисот на влажна земја и воздухот кој одеднаш станува посвеж. За многумина мирисот на дожд е едно од најпријатните природни искуства, а често нè враќа во детството, на летните распусти и безгрижните денови.
Но, зад ова чувство не стои само носталгија. Научниците откриле дека специфичниот мирис кој го чувствуваме по дождот има свое име – петрикор. Тој настанува кога дождовните капки паѓаат врз сува почва и ослободуваат мешавина од различни соединенија, меѓу кои и геосмин – супстанца која ја создаваат микроорганизми во земјата.
Мирис што мозокот го поврзува со сигурност
Интересно е што човечкиот нос е исклучително чувствителен на геосминот. Дури и многу мала количина може да ја почувствуваме, а токму оваа чувствителност веројатно има еволутивно значење. Во минатото, препознавањето на мирисот на влажна почва можело да им помогне на луѓето да пронајдат извори на вода и плодни места.
Поврзани објави
Покрај тоа, мирисите имаат силна врска со деловите од мозокот задолжени за емоции и сеќавања. Затоа мирисот на дожд кај некого може да предизвика чувство на мир, кај друг спомен од детството, а кај трет едноставно чувство дека „нешто убаво започнува“.
Некои истражувања покажуваат дека природните мириси и престојот во зелени средини можат позитивно да влијаат врз расположението и нивото на стрес. Токму затоа многу луѓе инстинктивно отвораат прозорец кога врне или излегуваат надвор за да го почувствуваат свежиот воздух.
Иако дождот понекогаш значи прекин на планови, тој за човечкиот мозок често претставува нешто многу подлабоко – промена, освежување и мал момент на пауза во секојдневниот ритам.
pexels – dozd – vrne